Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu wraz ze Stowarzyszeniem Architektów Rzeczypospolitej Polskiej ogłosili konkurs na projekt modernizacji Jowity. Co to oznacza w praktyce?

Jowita zostaje. Budynek nie będzie rozebrany, a zmodernizowany. Po remoncie pomieści minimum 300 mieszkańców. Projekt uwzględnia też powstanie Centrum Aktywności Studenckiej i Doktoranckiej. Proces koordynuje powołany po studenckiej okupacji Zespół ds. opracowania modernizacji i przebudowy DS Jowita. W jego skład wchodzą m.in. prorektorzy, kanclerz UAM, kierownik Sekcji Inwestycji i przewodnicząca Samorządu Studentów. W Sądzie Konkursowym są też członkowie SARP, ale brakuje studenckiej reprezentacji. UAM na razie nie przeznaczył żadnych innych środków finansowych na sprawę Jowity poza tymi otrzymanymi od Ministerstwa – i są duże szanse, że przy takim podejściu pozostanie. Uniwersytet otrzymał 3,5 mln zł z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego:

• 500 tys. na organizację konkursu

• 3 mln na projekt architektoniczny modernizacji i przebudowy albo budowy, w zależności od wyników konkursu.

Wszystkie terminy konkursowe są na ten moment dotrzymywane.

Warto jednak zadać pytanie: dlaczego władze nie mówią, dzięki komu to się udało? Przypominamy: konkurs to nie zasługa władz UAM. To osiągnięcie strajkujących, którzy w grudniu 2023 r. okupowali Jowitę. To wtedy, pod studencką presją, w Jowicie zjawił się minister Dariusz Wieczorek i zadeklarował przekazanie środków na remont budynku. Przed naszą okupacją nie było żadnego konkursu architektonicznego, zespołu ds. opracowania modernizacji i przebudowy DS Jowita, ani politycznej woli władz uczelni. Był protest, były śpiwory, solidarność i determinacja. Była też nasłana na nas przez uczelnię prywatna firma ochroniarska i odcięty dostęp do pryszniców.

Dziś UAM o tym milczy. W oficjalnych komunikatach nie ma ani słowa o studenckiej okupacji. Zamiast tego – przemilczenie niewygodnego wątku i brak uznania dla oddolnego oporu. Każdy, kto w grudniu 2023 r. odwiedził Jowitę, dołożył cegiełkę do tego sukcesu — a niedowiarków pozdrawiamy!